این چراغ دکوراتیو دارای توان ماکزیمم 80 وات و ولتاژ ورودی 200 تا 240 و شاخص رنگ 80 می باشد. از این چراغ نمی توان در محیط باز استفاده کرد. زاویه نوردهی این چراغ دکوراتیو 180 بوده و دارای رده مصرف انرژی A میباشد. جنس بدنه این چراغ آلومینیوم رنگ شده و پلی آمید است. چراغ های دیواری روی سطح دیوار یا داخل آن نصب می‌شوند و بر این اساس به دو دسته توکار یا روکار تقسیم می‌شوند. بعضی از انواع روکار را می‌توان هم روی دیوار و هم سقف نصب کرد. چراغ‌های دیواری نور را به شکل‌های مستقیم، غیرمستقیم، دو طرفه، سه طرفه و … در فضل پخش می‌کنند و دارای زوایای تابش متفاوتی هستند. از نظر ظاهری نیز تنواع آن‌ها بسیار زیاد است. چراغ های دیواری تزیینی از نظر شکل ظاهری اهمیت دارند و در محیط‌های داخلی مانند خانه‌های مسکونی، رستوران ها، هتل ها و … استفاده می‌شوند. چراغ های دیواری روکار معمولی هم در فضای داخلی و هم خارجی کاربرد دارند. رنگ و شکل ظاهری آن‌ها باید هماهنگ با فضای مورد نظر باشد. انواع داخلی آن‌ها معمولاً به رنگ سفید تولید می‌شوند و قابلیت رنگ شدن را دارند تا با سطح دیوار یکپارچه شوند. نحوه پخش نور و مقدار نوری که تولید می‌کنند در انتخاب آن‌ها اهمیت دارد تا بتوانند روشنایی لازم برای محیط را تأمین کنند. برای خرید چراغ های دیواری میتوانید با توجه به انواع روش های نورپردازی بوسیله چراغ های دیواری که در ادامه به آنها اشاره میشود متناسب با نیاز محصول مورد نظر خود انتخاب نمایید. 1_ با نورپردازی عمودی، می‌توان نگاه بیننده را هدایت کرد، بر عناصر عمودی تأکید کرد و بافت و ساختار آن‌ها را به خوبی نشان داد. سطوح عمودی می‌توانند به صورت یکنواخت و یا غیریکنواخت روشن شوند. در نورپردازی معماری، روشنایی یکنواخت دیوارهای بسیار مهم است و از چراغ‌های دیوارتاب برای آن استفاده می‌شود. ایین نوع نورپردازی می‌تواند به عنوان پس‌زمینه برای نورپردازی تاکیدی به کار رود و یا قسمتی از نور محیطی را تأمین کند. دیوارتاب‌ها می‌توانند نقطه‌ای یا خطی باشند. دیوارتاب‌های خطی سطوح دیوار را یکنواخت‌تر و دیوارتاب‌های نقطه‌ای آن را براق‌تر نشان می‌دهند. برای توزیع یکنواخت نور روی دیوار، چراغ‌ها باید در فاصله مناسبی از دیوار نصب شوند. 2_نورپردازی تاکیدی که مهم‌ترین خصیصه آن ایجاد کنتراست است و هم در نورپردازی افقی و هم عمودی استفاده می‌شود. این نور بر اشیا یا عناصر معماری تأکید و آن‌ها را برجسته می‌کند. در نتیجه این عناصر توجه بیننده را جلب می‌کنند. برای ایجاد نورپردازی تأکیدی از چراغ‌هایی استفاده می‌شود که جهت تابش آن‌ها قابل کنترل باشد مانند فروتاب قابل تنظیم یا پروژکتورهای با نور متمرکز.